Κάθε μεσημέρι που γυρίζω από την δουλειά νυστάζω πολύ. Οκτώ ώρες δουλειά όχι μόνο δε με ξυπνάνε αλλά και το αντίθετο. Σαν να διακόπτω τον ύπνο μου μ' ένα οχτάωρο κακό όνειρο και επανέρχομαι. Το αποτέλεσμα είναι να κοιμάμαι δυο, τρεις ή πέντε ώρες το απόγευμα και το βράδυ να μην με παίρνει ο ύπνος. Ξενυχτάω βλέποντας βλακείες στην τηλεόραση, μέχρι που ξανακοιμάμαι και με ξυπνάει το ξυπνητήρι για την δουλειά. Καμιά φορά βλέπω κανένα φίλο.

Ήμουν στον καναπέ τελείως κουκουλωμένος. Η τηλεόραση με νανούριζε με βιβλικές καταστροφές και διαστροφές. Σεισμοί κατακλυσμοί, παιδεραστές, πόλεμοι κτηνοβάτες. Είναι πολύ καλό να χουχουλιάζεις ανέμελα στο πάπλωμα σου ξέροντας ότι κάτω από αυτό δεν κυκλοφορούν ούτε Σιχ μουσουλμάνοι, ούτε επιδειξίες κοπρολάγνοι. Σαν να ακούς παραμυθάκια από μια ηλεκτρονική γιαγιά. Κακός λύκος! Μαλακίες! Καλός ύπνος!
Λ.Χ