Τρίτη 31 Μαΐου 2011

Και κάτι από την εποχή που ένα ελληνικό συγκρότημα μπορούσε να πουλήσει καμιά 20αριά εκατομμύρια αντίτυπα (ελπίζω όχι όλα στη Γερμανία!)...




Κλασική ψυχεδελιά της εποχής, ενώ οι progressive επιρροές φαίνονται και από το αρκετά μεγάλο σόλο που πιάνει σχεδόν το μισό κομμάτι.
Σημειώνω ότι το "βιντεοκλίπ" είναι αποσπάσματα προσωπικών στιγμών του παπάρα του Ντέμη Ρούσσου. Το περίεργο είναι ότι στο συγκεκριμένο -και τελευταίο- δίσκο τους η συμμετοχή του ήταν μάλλον ανύπαρκτη: είναι σχεδόν προσωπική δουλειά του Παπαθανασίου, ενώ και στα φωνητικά είχε βάλει άλλον...

3 σχόλια:

Teo είπε...

Gamatoi!!! Gamato!

astoxos είπε...

re giati vrizeis ton ntemako?
to asma to kalitero tou diskou.
γκρικλισ

aetost είπε...

Για κάποιο λόγο μου τη δίνει. Για ποιον ακριβώς δε θυμάμαι, αλλά δεν έχει καμία σημασία στη τελική!
Αλλά όντως το τραγουδάκι σπέρνει.