Πιστεύω ότι αν δαμάσω την αριστερή πλευρά του εαυτού μου θα βρεθώ μπροστά σε μια ανακάλυψη...του εαυτού μου.Όχι,δεν έχει κανένα πολιτικό υπονοούμενο.Όχι δεν ειρωνεύομαι.Ναι ούτε η τελευταία πρόταση είναι ειρωνία.Όχι αυτή που μόλις τώρα έγραψα,η προηγούμενη.Δηλαδή η "'Οχι δεν ειρωνεύμαι".Και όχι αυτή που βρίσκεται στα εισαγωγικά,η άλλη...πρόταση εννοώ.Συντακτική πρόταση,που γράφουμε σε χαρτή με μολύβι ή στυλό,όχι "πρόταση" που προτείνουμε κάτι,π.χ πρόταση γάμου.Θέλω να με καταλαβαίνουν οι άνθρωποι,δε θέλω να με παρεξηγούν και δεν-ειρωνεύομαι πάλι.Γι'αυτό επαναλαμβάνομαι.Για να μη με παρεξηγήσουν ότι κάποια στιγμή,ενώ δε θα ήθελα,ότι ειρωνεύομαι και να δημιουργηθεί μια παρεξήγηση.Μέσα από τις παρεξηγήσεις μπορεί κάλλιστα να πέσεις θύμα ειρωνίας,γι'αυτο δε μ'αρεσουν,επομένως δεν ειρωνεύομαι. Ανήκω σε μια παράταξη,που να μου επιτρέπουν οι αρμόδιοι,λόγω αποθήμενων,να την προφέρω "Αδελφότητα των Λιγων".Εκεί μυήθηκα(στην ουσία γράφτηκε το όνομα μου σ'ένα μπλε τετράδιο,αλλά είπαμε απωθημένα)σε περίεργες μεθόδους καταπάτησης των "υπόλοιπων" ανθρωπίνων δικαιωμάτων" όπως πάμπολλες φορές άκουγα ή διάβαζα σε ακροάσεις και έγγραφα αντίστοιχα.Μετά από σκληρό αγώνα και μόχθο στην εξαπάτηση της εργατικής τάξης και της εξαφάνισης κάθε "λίγου" ανθρώπου και στην προαγωγή μου στον 21ο βαθμό του Πρώσου Ιππότη(ουσιαστικά μου προώθησαν μήνυμα στο κινητό μου τηλέφωνο ότι πρέπει πλέον να δείχνω πιο σοφοχαρούμενος Άνθρωπος,ναι απωθημένα) ένοιωσα ότι έφτασα στην Ανώτερη Μη Απαραίτητη Γνώση.Άλλα ενώ κανονικά θα έπρεπε να ένοιωθα περήφανος που έφτασα στο απόγειο και λίγο δεξιά κάτι μου έλειπε που δε μ'άφηνε να νοιώσω αυθεντική τη στιγμή.Ένοιωθα ένα κομμάτι του εαυτού μου ανεξερεύνητο.Υπόγεια και λίγο αριστερά μια οιδιπόδοια απαγορευμένη αίσθηση με πονοκεφάλιαζε από τον αυχένα. Τότε θυμήθηκα τον πατέρα μου και εμένα δεμένο,τόσο σφιχτά,όσο η πιέση του αίματος στις φλέβες μου,πήγαινε να εξισωθεί με την ατμοσφαιρική.Το σχοινί ξεκίναγε από το δεξί μου αυτί,συνέχιζε στο δεξί μου χέρι και κατελήγε στο δεξί μου πόδι.Από τότε έχω μια αναπηρία σε όλη τη δεξιά πλευρά του σώματος μου καθώς και στον εκ αριστερόν μου όρχη. Έπρεπε,όπως έλεγε ο πατέρας μου,να μάθω να γράφω με το αριστερό......χέρι.Ειρωνία λέω εγω.